A Reflexive Writing on Artistic Process Seren P. İlkdoğan This text is an attempt to approach a creative process—of which I was both the artist and a witness—from a reflexive position, grounded in the practice and theory of Expressive Arts. At the same time, it seeks to open a space where I can share, with sincerity, the sensory, relational, and imaginal layers I experienced throughout the process. In this sense, what is offered here is not only a conceptual framing of an exh

Refleksif Sanat Temelli Araştırma Yazısı Seren P. İlkdoğan Bu yazı, hem sanatçısı hem de tanığı olduğum bir yaratım sürecine, dışavurumcu sanatlar pratiği ve teorisini göz önünde bulundurarak refleksif bir yerden yaklaşma niyeti taşımaktadır. Aynı zamanda, süreç boyunca deneyimlediğim duyumsal, ilişkisel ve imgesel katmanları içtenlikle paylaşabileceğim bir alan açmayı amaçlar. Bu anlamda burada aktarılanlar, yalnızca bir serginin ardındaki düşünsel çerçeveyi değil, aynı zama

Poetic Clouds: On Clouds, Becoming, and Co-Creation Poetic Clouds  is not merely an exhibition; it emerged as an arts-based research practice that unfolded over time, shaped through encounters, and continuously transformed throughout the creative process. Rather than applying a predefined conceptual framework, the work is grounded in an experience that arose from within the process itself and revealed itself step by step. As a psychotherapist and researcher in the field of Ex

Poetik Bulutlar: Bulutlar, Oluş ve Birlikte Yaratım Üzerine Poetik Bulutlar , yalnızca bir sergi değil; zaman içinde açılan, karşılaşmalarla şekillenen ve yaratım süreci boyunca dönüşen bir sanat temelli araştırma pratiği olarak ortaya çıktı. Bu çalışma, önceden tanımlanmış bir kavramsal çerçevenin uygulanmasından ziyade, sürecin içinden doğan ve kendini adım adım açan bir deneyime dayanıyor. Bir psikoterapist ve dışavurumcu sanatlar (Expressive Arts) alanında araştırmacı ola

Bir sanat müzesine girdiğimizde, çoğu zaman tam olarak ne aradığımızı bilmeyiz. Bazen günlük hayatın hızından uzaklaşmak isteriz, bazen sessizce bir şeylere bakmak, bazen bilgi edinmek, bazen de adını koyamadığımız bir duyguyla temas etmek…

Arapça ʿaraf / aʿrāf kökünden gelen araf, yüksek yer, sınır çizgisi ve iki mekânın arası anlamlarını taşır. Türk Dil Kurumu kelimeyi “cennetle cehennem arasındaki yer” ve “eşik hâli” olarak tanımlar. Benim göçmenlik deneyimimde ise araf, coğrafi bir konumdan çok, ruhsal, bedensel ve kimliksel bir iklimi ifade ediyor; askıda bırakan, köklerin havada kaldığı bir ara mekanda var olma hali.